تبلیغات
امپراطوری گوگوریو - نقد و بررسی فیلم سینمایی جنگجویان سپیده دم:
محیطی برای دوستداران تاریخ و فرهنگ کهن کره

نقد و بررسی فیلم سینمایی جنگجویان سپیده دم:

چهارشنبه 8 فروردین 1397 09:59 ب.ظ

نویسنده : مدیر سایت
ارسال شده در: نقد و بررسی سریالهای کره ای ،

نقد و بررسی فیلم سینمایی جنگجویان سپیده دم:


چوسون...در شب!


جنگجویان سپیده دم ، محصول 2017 سینمای کره جنوبی روایتی دوباره از چوسون ضعیف و حقیر در برابر یک قدرت دیگر آسیای شرقی است.

با ورود ارتش ژاپن به چوسون، شاه بی کفایت کشور را به ولیعهد جوان میسپارد و خود متواری میشود.


به ادامه مطلب بروید.

ولیعهد جوان که هیچ تجربه ای ندارد و به شدت ترسیده دستور شاه را میپذیرد و راهی پیونگ یانگ میشود.

نقش اصلی فیلم ، مرد مبارزی است که سردسته گروه کوچکی از جنگجویان مزدور را به عهده دارد. او و مردانش در ازای دریافت پول میجنگند.

حالا آنها مامور اسکورت کاروان ولیعهد به سمت پیونگ یانگ شده اند.

1592 ، چوسون در جنگ است باز هم مانند (قلعه) در اوج ذلت.

فیلم شروع بهتری نسبت به قلعه دارد ، هیجانش بالاتر است هرچند کارگردانی اش آشکارا پایین تر از قلعه قرار دارد.

تقریبا 50 دقیقه از فیلم میگذرد ، هیجان خوبی در کار حاکم است ، فعلا قصه در حال عبور از کوهستان به سمت پیونگ یانگ است و در هر قدم از این مسیر اتفاق تازه ای رخ میدهد.

مبارزان سپیده دم هر لحظه جذاب تر میشود.

نقطه عطف کار جایی است که خیانت یکی از خواجه ها لو میرود و او پرده از راز گذشته ولیعهد و مادرش برمیدارد.

سفر به پایان میرسد و گروه به مقصد ویران شده میرسند.

حضور جنگجویان مزدور در بطن اصلی کار را به شدت زیباتر کرده ، فرمانده و معاونش (گوک سو) با بازی روانی که دارند گرمابخش مبارزان سپیده دم اند.

زیرا علی رغم اصراری که بر پررنگ نشان دادن ولیعهد میشود ، کاراکتر او دارای عمق چندانی نیست.مقایسه کنید با کاراکتری مثل (ولیعهد سادو) که اگر عمق آن کاراکتر را اینجا هم داشتیم کار به مراتب در سطح بالاتری قرار میگرفت.

فیلم در بازیگری مشکل خاصی ندارد ، نقش اول و گروهش ، ولیعهد و یارانش و... بازی آماتورگونه ای را ارائه نمیدهند.

فیلم با ورود ارتش ژاپن به مقر استقرار گروه ولیعهد وارد فاز تازه ای میشود.

ولیعهد تصمیم به مقاومت میگیرد ، نبرد اول با عقب نشینی ژاپنی ها همراه میشود.

سکانس طولانی نبرد در قلعه کوهستانی پیونگ یانگ یکی از زیباترین و واقعی ترین سکانسهای جنگی در سینمای کره است بدون تردید.

جایی که به وضوح نشان میدهد ، پای جنگ که در میان است دیگر زن و بچه و مرد و پیر و جوان همه در میدان مبارزه ایستاده اند.

هرچند در یک پلان به زیبایی شاهد اوج ذلت اشراف زاده های درباری بودیم، جایی که سرباز ژاپنی به مخفیگاه چوسونی ها می آید و در میان ترس و عجز همراهان اشراف زاده ولیعهد ، دو زن مسن با نیزه سرباز دشمن را از پای در می آورند.

 

*****خطر لو رفتن پایان کار*****

 

پیوستن گوک سو ، معاون نقش اول که مادرش را ازدست داده به اردوی ژاپنی ها از غافلگیری های کار بود.

جنگ و گریز به ارتش ژاپن بی فایده است ، چوسونی ها آشکارا در موضع ضعف قرار دارند.

سرانجام راهی جز فرار پیدا نمیشود ، البته شکل فراری دادن مردم و پیدا شدن آن راه مخفی ، نوعی سرهم بندی پایان کار هم بود و میشد مردم را به روش عقلانی تری فراری داد.

سرانجام در سکانس پایانی وقتی غالب مردم سوار قایق شده اند ، جنگجویان مزدور و به همراه گوک سوی خائن که حالا پشیمان شده و برگشته سد راه ژاپنی های متخاصم میشوند تا مردمشان از تیررس سلاح دشمن دور شوند.

سرانجام در پایانی تراژیک ، مردان دلیر وطن در راه وطن و در خاک وطن به تیر سلاح مدرن ژاپنی ها کشته میشوند.

 


*******پایان خطر لو رفتن*******

مبارزان سپیده دم ، فیلم زیبایی است ، ارزش دیدن دارد ، اگر چه کارگردانی (قلعه) را حرفه ای تر میدانم اما قصه گویی این فیلم بهتر و روان تر است ، ریتم سریع تری دارد و حوصله سر بر نیست.

بازه زمانی حساسی را روایت میکند و صد البته بیانگر این نکته است که فیلم سازان کره ای آنقدر از آزادی عمل برخورداند که از ضعف خود و کشورشان آشکارا سخن بگویند بدون اینکه زیر تیغ تیز ممیزی بروند و گیوتین سرد گردن فیلمشان را قطع کند.


سید محسن میررفیع

کاری از «امپراطوری گوگوریو»




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: چهارشنبه 8 فروردین 1397 10:03 ب.ظ